Odpowiedzialność za błąd dentysty - Kompletny przewodnik dla pacjentów 2026

Wprowadzenie

Odpowiedzialność za błąd dentysty w polskim prawie obejmuje trzy główne rodzaje: odpowiedzialność cywilną za odszkodowanie, odpowiedzialność karną lekarza dentysty oraz odpowiedzialność zawodowo-dyscyplinarną przed samorządem lekarskim. Każdy z tych reżimów jest odrębny, ma własne przesłanki i może zostać uruchomiony niezależnie, w zależności od okoliczności konkretnej sprawy. Błąd medyczny w stomatologii to naruszenie przez lekarza zasad wiedzy medycznej i aktualnych standardów postępowania, które skutkuje uszkodzeniem zdrowia pacjenta. Odpowiedzialność dentysty obejmuje wszystkie te trzy rodzaje w przypadku rażących błędów.

Błąd medyczny w stomatologii (błąd lekarza stomatologa) polega co do zasady na naruszeniu przez lekarza dentystę aktualnej wiedzy medycznej i przyjętych standardów postępowania, co prowadzi do uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia lub innej szkody po stronie pacjenta. Błąd lekarza, w tym błąd lekarza stomatologa (błąd stomatologa), może prowadzić do poważnych konsekwencji dla stanu zdrowia i życia pacjenta. Odpowiedzialność dentysty nie ogranicza się tylko do „rażących” naruszeń – także „zwykłe” niedochowanie należytej staranności może rodzić konsekwencje cywilne, karne lub zawodowe. Odpowiedzialność prawna wynika z naruszenia zasad sztuki lekarskiej, sztuki medycznej oraz praktyki medycznej, a działania lekarza w zakresie leczenia chorób przyzębia muszą być zgodne z aktualną wiedzą medyczną. W przypadku błędu pacjent może w pierwszej kolejności dochodzić naprawienia szkody a także uzyskać odszkodowanie.

Znajomość podstawowych zasad odpowiedzialności oraz praw pacjenta jest kluczowa, gdy doszło do podejrzenia błędu stomatologicznego i pojawia się potrzeba dochodzenia odszkodowania bądź zadośćuczynienia.

Co zawiera ten poradnik

W poradniku omówiono:

• czym jest błąd medyczny w stomatologii i jak odróżnić go od typowego ryzyka zabiegowego;
• jakie rodzaje odpowiedzialności może ponosić dentysta za swoje działania;
• jakie błędy stomatologiczne najczęściej prowadzą do roszczeń;
• jakie są praktyczne ścieżki dochodzenia roszczeń – cywilne, ubezpieczeniowe oraz przed Rzecznikiem Praw Pacjenta w ramach Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych;​
• jakie problemy najczęściej pojawiają się w takich sprawach i jak na nie reagować.

Poradnik nie zastępuje indywidualnej porady prawnej – każda sprawa wymaga odrębnej analizy stanu faktycznego, dokumentacji medycznej i ewentualnych opinii biegłych.

Dla kogo jest ten poradnik

Poradnik jest przeznaczony dla:

• pacjentów, którzy doświadczyli podejrzanego przebiegu leczenia stomatologicznego;
• członków rodzin pacjentów, którzy doznali ciężkiego uszczerbku zdrowia lub zmarli w związku z leczeniem stomatologicznym;
• osób rozważających złożenie pozwu cywilnego, zgłoszenie szkody do ubezpieczyciela lub wniosku o świadczenie kompensacyjne.

Niezależnie od tego, czy pacjent dopiero zastanawia się nad złożeniem reklamacji do gabinetu stomatologicznego, czy jest już na etapie postępowania sądowego, znajdzie tu uporządkowane informacje o przysługujących roszczeniach i dostępnych trybach postępowania.

Dlaczego to jest ważne

Znajomość praw pacjenta oraz świadomość możliwości uzyskania odszkodowania za błąd lekarza dentysty może pomóc w odzyskaniu kosztów leczenia, uzyskaniu zadośćuczynienia za doznane cierpienia oraz pociągnięciu lekarza do odpowiedzialności za naruszenie standardów medycznych, co przyczynia się do poprawy jakości świadczonych usług w przyszłości. Coroczny wzrost liczby roszczeń wobec lekarzy dentystów w Polsce sprawia, że ta wiedza jest szczególnie użyteczna i praktyczna.

Czego się nauczysz:

• Jak rozpoznać błąd medyczny w stomatologii i odróżnić go od typowego ryzyka zabiegowego
• Jakie rodzaje odpowiedzialności może ponosić dentysta za swoje działania
• Które błędy stomatologiczne najczęściej prowadzą do roszczeń odszkodowawczych
• Jak krok po kroku dochodzić odszkodowania przez postępowanie pozasądowe i sądowe

Czym jest odpowiedzialność za błąd dentysty

Błąd dentysty może przybrać różną postać:

• błąd diagnostyczny – błędne rozpoznanie lub zaniechanie rozpoznania istotnego schorzenia;
• błąd terapeutyczny lub techniczny – niewłaściwy dobór metody leczenia, nieprawidłowe wykonanie zabiegu;
• błędy organizacyjne – np. brak właściwej opieki pozabiegowej, nieprawidłowy obieg dokumentacji, braki w wyposażeniu.

Kluczowe jest istnienie normalnego, typowego, adekwatnego związku przyczynowego między naruszeniem zasad sztuki medycznej a powstałą szkodą u pacjenta – uszkodzeniem ciała, rozstrojem zdrowia, zwiększeniem ryzyka powikłań lub pogorszeniem rokowania. Błąd lekarza stomatologa jest oceniany pod kątem zgodności z zasadami sztuki lekarskiej oraz sztuki medycznej. Ocena, czy działanie mieściło się w granicach prawidłowej praktyki medycznej, opiera się na obowiązku wykonywania zawodu z należytą starannością, zgodnie z aktualną wiedzą medyczną i zasadami etyki zawodowej, a w sporach jest doprecyzowywana przez opinie biegłych i orzecznictwo sądów.

W sprawach o błąd medyczny Sąd Najwyższy przyjmuje, że pacjent nie musi udowadniać związku przyczynowego z absolutną pewnością – wystarczające jest wysokie prawdopodobieństwo medyczne potwierdzone opinią biegłych; dodatkowo w razie typowego powiązania między uchybieniem a skutkiem sądy korzystają z dowodu prima facie, co w praktyce przesuwa na lekarza lub szpital ciężar wykazania, że do szkody doszłoby także przy prawidłowym leczeniu.​

Obowiązek wykonywania zawodu lekarza stomatologa zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, zasadami etyki zawodowej i z należytą starannością wynika z art. 4 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty. To podstawowy standard, według którego ocenia się, czy dane działanie mieściło się w ramach prawidłowej praktyki medycznej.

Odpowiedzialność cywilna dentysty

Odpowiedzialność cywilna stomatologa opiera się na przepisach art. 471 oraz art. 444-445 kodeksu cywilnego. Art. 471 k.c. odnosi się do nienależytego wykonania umowy o świadczenie usług medycznych. W relacjach z pacjentami leczenie stomatologiczne zwykle odbywa się na podstawie umowy starannego działania – lekarz zobowiązuje się do świadczenia usług zdrowotnych zgodnie z aktualną wiedzą medyczną, jednak nie gwarantuje konkretnego efektu estetycznego lub funkcjonalnego. W sytuacji wyrządzenia szkody, odpowiedzialność odszkodowawcza lekarza lub podmiotu leczniczego w postępowaniu cywilnym opiera się na zasadach odpowiedzialności kontraktowej lub deliktowej przewidzianych w kodeksie cywilnym i obejmuje zarówno odszkodowanie, jak i zadośćuczynienie. W procesie cywilnym pacjent może domagać się przede wszystkim naprawienia szkody oraz uzyskać odszkodowanie, które obejmuje również koszty związane z dalszym leczeniem.

Odszkodowanie za błąd medyczny obejmuje szkody majątkowe, takie jak:

• koszty dodatkowego leczenia i rehabilitacji (w tym leczenia naprawczego w innym gabinecie);
• utracone dochody wynikające z niezdolności do pracy;
• inne uzasadnione wydatki związane z konsekwencjami błędu;
• zwrot kosztów pierwotnie nieudanej usługi.

Zadośćuczynienie dotyczy natomiast krzywdy niemajątkowej – cierpienia fizycznego i psychicznego, utraty komfortu życia, oszpecenia czy długotrwałego bólu. W stomatologii typowe skutki krzywdy to m.in. przewlekły ból, zaburzenia funkcji żucia, wstyd związany z wyglądem oraz wycofanie społeczne. W skrajnych przypadkach powikłania po skomplikowanych operacjach mogą prowadzić nawet do śmierci pacjenta.

Warunki odpowiedzialności cywilnej obejmują:

• istnienie szkody po stronie pacjenta;
• bezprawne i zawinione zachowanie lekarza lub podmiotu leczniczego, czyli niedochowanie należytej staranności;
• normalny związek przyczynowy między leczeniem a powstałą szkodą.

Pacjent musi wykazać fakt powstania szkody oraz związek przyczynowy, a także przedstawić dowody wskazujące na naruszenie standardów medycznych. W przypadku odpowiedzialności kontraktowej istnieje domniemanie winy dłużnika – to lekarz lub podmiot leczniczy powinien udowodnić, że dochował należytej staranności. W praktyce ustalenie, czy doszło do błędu, wymaga opinii biegłego z zakresu stomatologii.

Lekarz dentysta prowadzący praktykę oraz podmiot leczniczy mają obowiązek posiadać ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej – rozwiązanie to chroni zarówno lekarza, jak i pacjenta. Ubezpieczyciel za odpowiednią składkę przejmuje odpowiedzialność finansową za błędy lekarza, a pacjent może kierować roszczenia bezpośrednio do ubezpieczyciela, w granicach zakresu polisy oraz przepisów o obowiązkowym ubezpieczeniu OC podmiotów wykonujących działalność leczniczą.

Odpowiedzialność karna lekarza dentysty

Odpowiedzialność karna lekarza dentysty wynika z Kodeksu karnego i obejmuje sytuacje, gdy działanie lub zaniechanie wypełnia znamiona przestępstwa. Działania lekarza podlegają ocenie pod kątem zgodności z obowiązującymi przepisami i standardami medycznymi. Najczęściej wskazywane przepisy to:

• Art. 155 k.k. - nieumyślne spowodowanie śmierci pacjenta
• Art. 156 k.k. - ciężkiego uszczerbku na zdrowiu (trwałe kalectwo, poważne zniekształcenie)
• Art. 157 k.k. - naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia (średni i lekki uszczerbek)
• Art. 160 k.k. - narażenie na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku

Przesłanki odpowiedzialności karnej wymagają ustalenia:

• że lekarz dentysta naruszył konkretny obowiązek prawny (np. wynikający z przepisów zawodowych, wewnętrznego regulaminu, standardów świadczenia usług medycznych),
• istnieje związek przyczynowy między naruszeniem tego obowiązku a niepożądanym skutkiem leczenia,
• postaci winy (umyślnej lub nieumyślnej).

W praktyce jedynie niewielka część zawiadomień o błędach medycznych prowadzi do wniesienia aktu oskarżenia – wiele postępowań jest umarzanych z powodu braku podstaw do przypisania przesłanek odpowiedzialności karnej lub braku wystarczającego stopnia prawdopodobieństwa popełnienia przestępstwa. W praktyce tylko nieliczne postępowania kończą się tym, że prokuratura formułuje akt oskarżenia.

Odpowiedzialność dyscyplinarna

Odpowiedzialność zawodowa lekarza dentysty wynika z przepisów dotyczących samorządu lekarskiego oraz Kodeksu Etyki Lekarskiej. Lekarz, który narusza zasady wykonywania zawodu, przepisy prawa medycznego lub normy etyczne, może zostać pociągnięty do odpowiedzialności przed sądem lekarskim.

Pacjent lub jego bliscy mają prawo złożyć zawiadomienie do rzecznika odpowiedzialności zawodowej działającego przy właściwej okręgowej izbie lekarskiej. Po przeprowadzeniu wstępnego postępowania wyjaśniającego rzecznik decyduje, czy skierować sprawę do sądu lekarskiego. Sankcje dyscyplinarne mogą obejmować m.in. upomnienie, naganę, karę pieniężną, ograniczenie lub zawieszenie prawa wykonywania zawodu, zakaz pełnienia funkcji kierowniczych, a w najpoważniejszych przypadkach – pozbawienie prawa wykonywania zawodu.

Błąd medyczny często wiąże się z naruszeniem zasad etyki, takich jak nadużycie zaufania pacjenta czy brak rzetelnej informacji o ryzyku zabiegu, co może stanowić samodzielną podstawę odpowiedzialności zawodowej, niezależnie od wyników postępowań cywilnych lub karnych.

Najczęstsze błędy dentystów i ich konsekwencje

Identyfikacja typowych błędów stomatologicznych pomaga pacjentom rozpoznać sytuacje, w których mogą dochodzić roszczeń odszkodowawczych. Poniżej przedstawiono najczęstsze kategorie błędów medycznych w stomatologii według orzecznictwa sądów i literatury prawniczej.

Błędy w ekstrakcji zębów

Do najczęstszych błędów stomatologicznych przy ekstrakcji należą:

• nieuzasadnione usunięcie zdrowego zęba lub usunięcie niewłaściwego zęba;
• uszkodzenie nerwów (np. nerwu zębodołowego dolnego przy ekstrakcji ósemek);
• pozostawienie fragmentów korzeni czy narzędzi w zębodole;
• zakażenia zębodołów wynikające z niestosowania zasad aseptyki mogące skutkować rozwojem stanu zapalnego wymagającego hospitalizacji
• powstanie przetoki ustno‑zatokowej bez właściwego zaopatrzenia może prowadzić do długotrwałego leczenia i poważnych komplikacji zdrowotnych;
• uszkodzenie zęba sąsiedniego podczas zabiegu ekstrakcji - należy do częstych błędów technicznych, szczególnie gdy zabieg nie był poprzedzony odpowiednią diagnostyką radiologiczną.

Takie błędy mogą prowadzić do długotrwałego leczenia, zaburzeń czucia, przewlekłego bólu, przewlekłych stanów zapalnych, a czasem konieczności leczenia szpitalnego. Uszkodzenie zębów sąsiednich, zwłaszcza przy braku odpowiedniej diagnostyki radiologicznej, jest również traktowane jako błąd techniczny.

Błędy w leczeniu endodontycznym

W leczeniu kanałowym typowe nieprawidłowości obejmują:

• perforację ściany kanału z uszkodzeniem struktur anatomicznych;
• pozostawienie narzędzia w kanale bez należytej oceny i informacji dla pacjenta;
• nieprawidłowe opracowanie i wypełnienie systemu kanałowego;
• brak właściwej diagnostyki radiologicznej przed i po leczeniu.

Wadliwe przeprowadzenie leczenia endodontycznego może skutkować przewlekłym zakażeniem, powstaniem ropni, zapaleniem kości, koniecznością resekcji lub usunięcia zęba, a w rzadkich, ciężkich przypadkach – powikłaniami ogólnoustrojowymi. Konsekwencją są dodatkowe koszty leczenia specjalistycznego oraz doznana przez pacjenta krzywda.

W literaturze medycznej opisywane są przypadki powstania ropnia mózgu czy zapalenia szpiku kostnego w następstwie niewłaściwie przeprowadzonego leczenia endodontycznego. Powstanie przetoki może wymagać długotrwałego leczenia specjalistycznego oraz dalszym leczeniem chirurgicznym, a także pokrycia kosztów związanych z dalszym leczeniem pacjenta po błędzie.

Brak odpowiedniej diagnostyki radiologicznej przed leczeniem kanałowym, brak zastosowania odpowiednich narzędzi (mikroskop) oraz niewłaściwa ocena możliwości zachowania zęba również zaliczane są do błędów w zakresie diagnozy medycznej.

Błędy w implantologii i protetyce

W implantologii błędy dotyczą m.in.:

• wszczepienia implantu bez właściwej oceny ilości i jakości kości;
• uszkodzenia lub ucisku struktur nerwowych;
• perforacji dna zatoki szczękowej;
• nieprawidłowego planu protetycznego na implantach.

W protetyce najczęściej spotykane problemy to:

• wadliwe wykonanie koron, mostów i protez skutkujące zaburzeniem zgryzu lub oszpeceniem;
• nadmierne oszlifowanie zębów pod uzupełnienia protetyczne, prowadzące do obumarcia miazgi i konieczności leczenia kanałowego lub ekstrakcji;
• brak uwzględnienia warunków zwarciowych i parafunkcji (np. bruksizmu), co powoduje szybkie uszkodzenie prac protetycznych.

Takie błędy generują istotne koszty ponownego leczenia oraz doznaną krzywdę związaną z wyglądem i funkcją narządu żucia.

Błędy w komunikacji z pacjentem

Brak świadomej zgody na zabieg stomatologiczny lub niewłaściwe poinformowanie pacjenta o ryzykach i dostępnych alternatywach leczenia stanowi naruszenie praw pacjenta zgodnie z ustawą o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Taka sytuacja może samodzielnie stanowić podstawę do roszczenia o zadośćuczynienie. Reklamacje usług należy składać bezpośrednio w gabinecie dentystycznym, zwykle w ciągu roku od daty wykonania usługi.

Nieprawidłowa dokumentacja medyczna, brak szczegółowych opisów przeprowadzonych zabiegów, brak zgody pacjenta lub brak wykonania zdjęcia rentgenowskiego przed zabiegiem są często oceniane przez sądy na niekorzyść lekarza. Kompletny i prawidłowo oznaczony zbiór dokumentów medycznych jest kluczowy w postępowaniu sądowym, ponieważ pozwala na dokładne powiązanie działań lekarza z ewentualnymi skutkami dla pacjenta. Brak odpowiedniej kontroli stanu pacjenta po zabiegu również jest klasyfikowany jako błąd organizacyjny.

Ukrywanie powikłań lub celowe wprowadzanie pacjenta w błąd co do przyczyn problemów może być uznane za naruszenie zasad etyki zawodowej i stanowić podstawę do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego.

Rozpoznanie błędu medycznego to pierwszy etap – kolejnym krokiem jest zapoznanie się z procedurami dochodzenia odszkodowania za poniesione szkody.

Dochodzenie odszkodowania za błąd dentysty - procedury krok po kroku w 2026 r.

Proces dochodzenia roszczeń można prowadzić:

• w drodze postępowania cywilnego przed sądem powszechnym (przeciwko lekarzowi, podmiotowi leczniczemu i/lub ubezpieczycielowi);
• w drodze postępowania przed Rzecznikiem Praw Pacjenta i Funduszem Kompensacyjnym Zdarzeń Medycznych (w zakresie zdarzeń objętych zakresem Funduszu – obecnie przede wszystkim zdarzeń szpitalnych);​
• w ramach postępowań wyjaśniających i interwencji Rzecznika Praw Pacjenta (w sprawach naruszenia praw pacjenta).

Wybór ścieżki zależy od rodzaju zdarzenia, jego skutków, wysokości szkody i oczekiwań pacjenta co do wysokości świadczenia oraz czasu postępowania.

Postępowanie pozasądowe

Kiedy korzystać z pozasądowego dochodzenia roszczeń? W przypadkach, gdy dentysta lub podmiot leczniczy posiada ubezpieczenie OC (co jest co do zasady obowiązkowe), roszczenia można zgłosić bezpośrednio do ubezpieczyciela, powołując się na błąd medyczny i opisując jego skutki. Jest to szczególnie polecana ścieżka przy jasno udokumentowanych błędach medycznych, gdy ubezpieczyciel jest otwarty na negocjacje.

Podstawowe kroki:

1. Zabezpieczenie dokumentacji – pacjent ma prawo uzyskać kopię dokumentacji medycznej na podstawie ustawy o prawach pacjenta; podmiot leczniczy musi ją udostępnić bez zbędnej zwłoki, w przewidzianych ustawą formach.​
2. Wezwanie do zapłaty – skierowanie pisemnego wezwania (do lekarza, podmiotu leczniczego lub ubezpieczyciela) z opisem opisem błędu medycznego, powstałych szkód i żądaniem naprawienia szkody w określonych wysokości i terminie. Postępowanie cywilne w sprawach o błąd medyczny powinno być poprzedzone od wezwaniem przedprocesowym, a w przypadku braku określonego skutku powinno nastąpić skierowanie pozwu do sądu.
3. Negocjacje z ubezpieczycielem – na podstawie dokumentacji, opinii specjalistów oraz wyceny szkód majątkowych i krzywdy niemajątkowej można negocjować wysokość świadczenia. Propozycje ubezpieczyciela są często punktem wyjścia, a nie definitywną kwotą.
4. Ocena propozycji ugodowej: Rozważ czy oferowana kwota odszkodowania pokrywa koszty dalszego leczenia oraz adekwatnie rekompensuje doznaną krzywdę przed podjęciem decyzji o ugodzie.

„Reklamacja” kierowana do gabinetu stomatologicznego nie ma jednolitego, ustawowego terminu rocznego – znaczenie mają przede wszystkim terminy przedawnienia roszczeń cywilnych. W praktyce warto zgłaszać zastrzeżenia możliwie szybko po stwierdzeniu problemu.

Jeśli postępowanie pozasądowe nie przyniesie oczekiwanego rezultatu lub gdy brak jest ubezpieczenia OC podmiotu leczniczego lub lekarza dentysty, pacjent ma możliwość zwrócenia się o odszkodowanie do Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych jeżeli leczenie miało miejsce w podmiocie publicznym (szpital) albo wniesienia pozwu do sądu powszechnego.

Fundusz Kompensacyjny Zdarzeń Medycznych i rola Rzecznika Praw Pacjenta

Od 1 lipca 2024 r. wojewódzkie komisje do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych zostały zlikwidowane, a ich kompetencje w zakresie pozasądowego rozstrzygania zdarzeń medycznych przejął Rzecznik Praw Pacjenta, działający w ramach Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych.​

W ramach Funduszu pacjent lub jego bliska osoba może złożyć wniosek o przyznanie świadczenia kompensacyjnego za określone zdarzenia medyczne, głównie dotyczące leczenia szpitalnego. Postępowanie ma charakter administracyjny, a decyzję podejmuje Rzecznik Praw Pacjenta.

Na rok 2026 obowiązują podwyższone stawki świadczeń – obecnie kwoty kompensacji za uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia lub zakażenie mieszczą się w przedziale od kilku do ponad dwustu tysięcy złotych. Maksymalna suma świadczenia dla poszkodowanego pacjenta przekracza 230 tys. zł, natomiast dla osób bliskich zmarłego pacjenta – ponad 115 tys. zł. Wniosek wiąże się z niewielką, stałą opłatą, a pacjent nie ponosi kosztów opinii biegłych.​

Przyjęcie świadczenia z Funduszu zasadniczo wyklucza możliwość dochodzenia wyższych roszczeń wobec podmiotu leczniczego za to samo zdarzenie; dlatego decyzja o złożeniu wniosku powinna być poprzedzona analizą opłacalności w porównaniu z postępowaniem cywilnym.

Dla pacjentów stomatologicznych Fundusz ma szczególne znaczenie przede wszystkim w sytuacjach, gdy błąd medyczny nastąpił w warunkach szpitalnych (np. hospitalizacja z powodu powikłań po zabiegu stomatologicznym).

Postępowanie cywilne przed sądem

Postępowanie cywilne pozwala dochodzić pełnego odszkodowania i zadośćuczynienia, bez ustawowych limitów kwotowych typowych dla Funduszu. Wadą jest dłuższy czas trwania spraw (często kilka lat) oraz konieczność poniesienia kosztów sądowych i kosztów opinii biegłych.

W pozwie można dochodzić m.in.:

• odszkodowania za poniesione koszty i utracone dochody;
• zadośćuczynienia za krzywdę;
• renty (np. na zwiększone potrzeby lub z tytułu utraty zdolności do pracy);
• ustalenia odpowiedzialności na przyszłość, jeśli istnieje ryzyko dalszych, jeszcze niewidocznych skutków zdrowotnych.

Przed wniesieniem pozwu zalecane jest skierowanie do pozwanego wezwania przedsądowego, co porządkuje roszczenia i bywa pomocne w negocjacjach z ubezpieczycielem.

Nawet najlepiej przygotowana sprawa może napotkać na typowe problemy, które warto znać z góry.

Najczęstsze problemy i rozwiązania

Proces dochodzenia odszkodowania za błąd dentysty wiąże się z typowymi wyzwaniami, które mogą znacząco wpłynąć na powodzenie sprawy. Znajomość tych problemów i sposobów ich rozwiązania zwiększa szanse na sukces. Kluczowe znaczenie ma dokumentacja stanu zdrowia pacjenta przed i po leczeniu, ponieważ pozwala ona wykazać związek przyczynowy między działaniem dentysty a skutkami dla zdrowia pacjenta.

Problem 1: Brak wystarczającej dokumentacji medycznej

Rozwiązanie: Natychmiast zażądaj kopii kompletnej dokumentacji medycznej na podstawie art. 26 ustawy o prawach pacjenta. Podmiot leczniczy ma 7 dni na udostępnienie dokumentacji, a odmowa może być zaskarżona do Rzecznika Praw Pacjenta.

Jeśli dokumentacja jest niepełna lub zawiera braki, może to działać na twoją korzyść - sądy często interpretują brak dokumentacji jako naruszenie standardów medycznych przez lekarza. Prawidłowa sygnatura akt ułatwia identyfikację dokumentacji w postępowaniu sądowym.

Problem 2: Odmowa uznania błędu przez ubezpieczyciela

Rozwiązanie: Zlecenie niezależnej opinii biegłego stomatologa, który oceni czy postępowanie było zgodne z aktualną wiedzą medyczną i standardami zawodowymi. Przygotuj szczegółową argumentację prawną opartą na art. 471 kodeksu cywilnego i art. 4 ustawy o zawodach lekarza.

Zbierz opinie kilku specjalistów, szczególnie jeśli sprawa dotyczy zakresu stomatologii wymagającego specjalistycznej wiedzy jak implantologia czy chirurgia szczękowo-twarzowa.

Problem 3: Trudności w wykazaniu związku przyczynowego

Rozwiązanie: Dokumentuj stan zdrowia przed zabiegiem i po zabiegu fotograficznie oraz za pomocą badań dodatkowych. Zbierz opinie lekarzy różnych specjalności, którzy mogą potwierdzić, że stan obecny jest następstwem błędu medycznego.

Szczególnie ważne jest wykazanie, że negatywny wpływ na stan zdrowia nie wynikał z naturalnego przebiegu choroby czy indywidualnych predyspozycji pacjenta.

Problem 4: Wysokie koszty postępowania sądowego

Rozwiązanie: Sprawdź możliwość skorzystania z nieodpłatnej pomocy prawnej lub pomocy prawnej z urzędu, jeśli twoje dochody kwalifikują cię do takiego wsparcia. Dotyczy to kosztów, które mogą pojawić się w postępowaniu cywilnym. Rozważ także ubezpieczenie kosztów procesu.

Skontaktuj się z Kancelarią Adwokacką Król Odszkodowań i dowiedz się, czy możesz skorzystać ze zwolnienia z kosztów sądowych w sprawach cywilnych lub merytorycznego wsparcia w prowadzeniu sprawy o błąd lekarski.

Znajomość tych praktycznych aspektów przygotowuje do podejmowania świadomych decyzji o dalszych krokach prawnych.

Podsumowanie i następne kroki

Odpowiedzialność za błąd dentysty w polskim prawie daje pacjentom realne możliwości uzyskania odszkodowania za poniesione szkody - zarówno majątkowe koszty dalszego leczenia, jak i zadośćuczynienie za doświadczone cierpienie fizyczne i psychiczne. Kluczowe jest szybkie działanie, właściwe udokumentowanie błędu medycznego i wybór odpowiedniej procedury dochodzenia roszczeń.

Aby zacząć:

1. Zabezpiecz dokumentację medyczną - zażądaj kopii wszystkich dokumentów związanych z leczeniem na podstawie ustawy o prawach pacjenta
2. Skonsultuj się z prawnikiem specjalizującym się w prawie medycznym, który oceni szanse powodzenia sprawy. Kancelaria Adwokacka Król Odszkodowań nie pobiera opłaty za pierwszą konsultację i jest ona całkowicie niezobowiązująca - jeśli nie chcesz nie musisz nawiązywać z nami współpracy. Z nami możesz tylko zyskać: wstępną opinię otrzymasz za darmo, a póżniej zdecydujesz czy warto nam zaufać. Zapraszamy do kontaktu:

• Telefon: +48 792 805 896 (bezpłatny)
• E-mail: info@krolodszkodowan.pl
• Godziny pracy: poniedziałek-piątek 8:00-17:00

1. Oszacuj wysokość szkód obejmującą koszty dalszego leczenia, utracone dochody oraz krzywdę niemajątkową

Warto również poznać zasady odpowiedzialności za błędy medyczne w innych specjalizacjach, działanie ubezpieczeń OC w medycynie oraz alternatywne metody rozstrzygania sporów medycznych.

Dodatkowe zasoby

Kontakty pomocowe:

• Rzecznik Praw Pacjenta: tel. 800 190 590, www.gov.pl/web/rpp
• organizacje pozarządowe zajmujące się pomocą ofiarom błędów medycznych;
• okręgowe izby lekarskie – dla zgłaszania spraw o charakterze dyscyplinarnym przeciwko lekarzom.

Podstawy prawne:

• Ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta
• Ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty
• Kodeks cywilny - art. 444, 445, 471 jako podstawa art roszczeń odszkodowawczych